6.13.0 Introductie

De wetgever heeft inmiddels het voornemen om burgerschapsvorming niet alleen in de bovenbouw vwo/avo, maar in het gehele funderend onderwijs herkenbaar en werkbaar als maatschappelijke oriëntatie te implementeren. De vraag rijst dan naar de vormgeving in de curricula op de diverse schooltypen. Gaat het alleen om oriëntatie op de politiek en de samenleving? Worden de sociale en politieke instituties onderwezen? Dit zijn relevante vragen ter beantwoording.

Steeds is betoogd dat eén van de doelen van burgerschapsvorming is het leren van en over de fundamentele mensen- en kinderrechten.1 Deze schragen de beschaafde wereld als universele rechten. Iedere staat wordt geacht zich aan deze rechten als een (positieve) verplichting te houden. Het misstaat staten zeker niet om onderwijs in mensen- en kinderrechten op te nemen. Zo pleit Afshin Ellian in 2006 voor het op basisscholen invoeren van een verplicht vak rechten van de mens.2 Dit zou kinderen moeten leren dat alle mensen die zich in Nederland bevinden gelijk zijn voor de wet en dat discriminatie strafbaar is.3 Ellian signaleert de indoctrinatie van de politieke islam op school en wijst op het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind (1989) dat kinderen recht geeft op onderwijs dat eerbied voor de mensenrechten bijbrengt.4 In 2012 wijst de Onderwijsraad op de verbondenheid van burgerschapsvorming met mensenrechteneducatie die ‘niet zozeer het beginpunt van burgerschapsonderwijs als wel het sluitstuk is […]’.5