4.4.2.1 Inleiding

De vraag of de klachtplicht van toepassing is op de prestatie strekkende tot betaling van een geldsom wordt in de literatuur verschillend beantwoord. De Hoge Raad heeft zich er nog niet expliciet over uitgelaten.

In par. 4.2 hiervoor werd geconcludeerd dat er het nodige voor te zeggen is dat art. 6:89 BW van toepassing is op alle verbintenissen. Daaruit vloeit voort dat art. 6:89 BW ook van toepassing moet worden geacht op de verbintenis strekkende tot betaling van een geldsom. De Brocacef-Simons-regel brengt evenwel mee dat de klachtplicht in dit verband in ieder geval niet geldt bij ontijdige betaling of bij het überhaupt uitblijven van betaling. De klachtplicht is immers alleen van toepassing op gebrekkige prestaties en niet op het geval waarin in het geheel niet is gepresteerd. Ik verwijs terug naar par. 4.3 hiervoor.

Daarmee lijkt het antwoord op de in deze paragraaf centraal staande vraag al gegeven. Toch is er aanleiding om afzonderlijk op het toepassingsbereik van art. 6:89 BW bij betalingsverplichtingen in te gaan. Als gezegd, woedt in de literatuur een richtingenstrijd aangaande het toepassingsbereik van de klachtplicht op dit punt en ook in de rechtspraak in feitelijke instanties wordt uiteenlopend geoordeeld.

Ik schets in het vervolg van deze paragraaf eerst de huidige stand van de discussie over dit thema in de literatuur (par. 4.6.2). Vervolgens zet ik uiteen waarom ik, anders dan ik eerder heb betoogd, nu tot de conclusie kom dat art. 6:89 BW van toepassing moet worden geacht op verbintenissen strekkende tot betaling van een geldsom. Tot slot wordt globaal geschetst bij welk type betalingsverplichtingen wel of geen succesvol beroep op art. 6:89 BW mogelijk moet worden geacht.