11.5.5.7.1 Inleiding

In de zaak Direktor na Teritorialna direktsiya Yugozapadna Agentsiya „Mitnitsi” lag de vraag voor of een betaling van een royalty die de koper aan zijn moedermaatschappij betaalt als tegenprestatie voor de levering van knowhow die noodzakelijk is voor de vervaardiging van eindproducten in de Europese Unie in de douanewaarde van de ingevoerde halffabricaten moet worden begrepen. Dit is een belangrijke zaak. Veelal bestond namelijk de indruk dat bij de invoer van ‘niet-gelicentieerde goederen’, betalingen voor royalty’s geen rol speelden bij de bepaling van de transactiewaarde. Het Hof van Justitie oordeelt in deze zaak echter dat betalingen voor een royalty voor productie-knowhow voor in de Europese Unie vervaardigde eindproducten onder voorwaarden gedeeltelijk aan de transactiewaarde van ingevoerde niet-gelicentieerde halffabricaten moeten worden toegevoegd.

In de zaak komt de definitie van royalty’s en licentierechten kortstondig aan bod alsook alle voorwaarden waaraan voldaan moet zijn alvorens een betaling voor een royalty of licentierecht in aanmerking genomen moet worden voor het bepalen van de douanewaarde. Ik bespreek deze zaak toch integraal onder onderdeel 11.5.5 ‘betrekking op de ingevoerde goederen′, omdat dit naar mijn mening het belangrijkste punt in deze zaak betreft. Hierna volgt eerst een uiteenzetting van het feitencomplex (onderdeel 11.5.5.7.2) en daaropvolgend wordt opeenvolgend ingegaan of de betaling voor de geleverde knowhow als toelevering (onderdeel 11.5.5.7.3) of royalty of licentierecht (onderdeel 11.5.5.7.4) in aanmerking genomen moet worden. Tot slot wordt ingegaan op de betekenis van deze zaak onder het DWU-wetgevingspakket (onderdeel 11.5.5.7.5).