4.6.2.1 Vorm prospectus en wijze van verstrekking

Er zijn geen communautaire eisen gesteld aan de vorm van het prospectus. Zelfs de te gebruiken taal is niet gespecificeerd in de Richtlijn. Doorgaans zullen lidstaten verplichten om het prospectus op te stellen in de taal van de lidstaat van herkomst van de icbe of in een internationaal geaccepteerde taal zoals het Engels. Indien de icbe wordt gedistribueerd in andere lidstaten, geldt wel een taalvereiste. In dat geval moet het prospectus ofwel worden vertaald in de lokale taal van die lidstaat ofwel in een taal die in de internationale financiële wereld gebruikelijk is (doorgaans het Engels).1 Deze taalregeling is in lijn met de regeling uit de Prospectusverordening.2 Het idee hierachter is dat de markt uiteindelijk bepaalt in welke taal prospectussen worden opgesteld.3

ESMA heeft de bevoegdheid om nadere technische reguleringsnormen op te stellen ten aanzien van de inhoud en de vorm van het prospectus.4 Deze normen moeten vervolgens door de Commissie goedgekeurd worden.5 Naar mijn weten heeft ESMA nog geen technische reguleringsnormen opgesteld ten aanzien van het prospectus.

Er zijn in Icbe-Richtlijn IV wel vereisten opgenomen over de wijze van verstrekking van het prospectus. Allereerst is vereist dat het prospectus openbaar moet worden gemaakt.6 Daarnaast is bepaald dat beleggers het prospectus op verzoek kosteloos kunnen verkrijgen.7 Dit mag via een website of via een duurzame drager.8

Indien de beheerder ervoor kiest om het prospectus via een website te verstrekken, moet aan een aantal additionele voorwaarden voldaan worden. Deze vereisten zijn opgenomen in Icbe-Verordening 583/2010, de belangrijkste zijn:9

De informatie kan ook via een andere duurzame drager worden verstrekt. Deze drager moet dan vallen binnen de definitie van artikel 2 lid 1 sub m van de Icbe-Richtlijn. Dat betekent onder andere dat de drager de belegger in staat stelt om de informatie op te slaan om deze ongewijzigd gedurende een toereikende periode te kunnen raadplegen. Dit begrip wordt in meerdere Europese Richtlijnen gebruikt en is ook al onderwerp geweest van Europese jurisprudentie.10 Het is onduidelijk of in al die Richtlijnen dezelfde betekenis aan het begrip moet worden gegeven. Een hyperlink naar een website wordt in enkele Richtlijnen en in de hiervoor aangehaalde uitspraak in beginsel niet gezien als duurzame drager, maar wordt in de Icbe-Richtlijn expliciet toegestaan.11 Mogelijk kan gedacht worden aan cd-rom’s of USB’s. In dat geval gelden nog twee aanvullende criteria: de belegger moet hier specifiek voor kiezen en de drager moet passen bij de wijze waarop de beheerder zaken met de belegger doet.

In de Prospectusverordening is de verplichting opgenomen om het prospectus op een gespecificeerde website te publiceren.12 Aan de publicatie en de website zijn wel enkele eisen gesteld. Zo dient de website gemakkelijk toegankelijk te zijn en dient geen registratieprocedure doorlopen te moeten worden.13 De benadering om het prospectus te publiceren op de eigen website die aan enkele vereisten voldoet en op verzoek een papieren afschrift te verstrekken aan deelnemers, zou mijn inziens ook adequaat zijn voor icbe’s.