6.5.7 Tenuitvoerlegging van Europees betalingsbevel

De voorgestelde incassoprocedure bevat geen bijzondere regeling voor de erkenning en tenuitvoerlegging van een Europees betalingsbevel. De Europese Commissie is van mening dat een dergelijke regeling niet nodig is, aangezien een Europees betalingsbevel onder de EEX-Verordening en onder de EET-Verordening valt. Nu de verordening betreffende een incassoprocedure de procedurele voorwaarden voor de toekenning van een betalingsbevel bevat1, had men mijns inziens ook ervoor kunnen kiezen om te bepalen dat het bevel in alle lidstaten met een beslissing van de nationale rechter gelijkgesteld moet worden. Het bevel wordt immers in een gefinificeerde procedure gelast. Wanneer voor het betalingsbevel alsnog bijvoorbeeld een EET gevraagd moet worden, brengt dit extra kosten met zich mee. Afhankelijk van de inhoud van de mededeling van het verzoek aan de debiteur zou de EET ook reeds in het verzoek om een betalingsbevel gevraagd kunnen worden om de kosten te beperken.2 In een dergelijk geval kan de rechter bij het niet reageren van de debiteur tegelijkertijd met het betalingsbevel een EET verlenen.3

Zoals in paragraaf 6.5.4 is opgemerkt, worden de niet door de voorgestelde verordening geregelde procedurele aspecten door het nationale procesrecht van de geadieerde rechter beheerst. Nu het doel van de regeling de invoering van een snelle en eenvoudige procedure voor een betalingsbevel is, is in art. 13 bepaald dat geen procesvertegenwoordiging nodig is voor het verzoeken van het bevel door de crediteur en voor het instellen van verweer respectievelijk van verzet door de debiteur. Mede gezien het feit dat de regeling van toepassing is ongeacht de hoogte van het gevorderde bedrag, betekent dit mijns inziens - wat Nederland betreft - dat geen procesvertegenwoordiging geëist mag worden, ook al overschrijdt het bedrag de grens van art. 93 Rv.