5.3.1 Getuigenverklaringen als een product van gezamenlijke constructie

Een getuigenverklaring is geen kant-en-klaarproduct, dat al bestaat of ‘af’ is voordat de inhoud daarvan wordt gecommuniceerd. Kenmerkend voor intermenselijke communicatie is dat altijd sprake is van wederzijdse beïnvloeding. Dat geldt ook voor de interactie tijdens het verhoor. Het resultaat, de verklaring, komt tot stand door middel van onderlinge interactie. Het is deze interactie die bij de totstandkoming van getuigenverklaringen vaak buiten het gezichtsveld blijft. Dit is niet uitsluitend in de juridische context het geval. Ook in de theorievorming omtrent communicatie blijft de rol van de ontvanger relatief onderbelicht; de zender wordt voorgesteld als een krachtige en actieve persoon, de ontvanger is zwak en passief of speelt geen rol.1 In de context van het verhoor is het tegendeel vaak het geval. Deze paragraaf gaat over het type communicatie binnen het verhoor, de wijze waarop de verhoorder bijdraagt aan het construeren van een juridisch relevante verklaring en de te onderscheiden fasen in de totstandkoming van een (schriftelijke) verklaring.