6.6.3.1 Het recht van bezwaar tegen het instemmingsbesluit van DNB

Uit deze jurisprudentie blijkt dus dat polishouders belanghebbende zijn bij het door DNB op grond van art. 3:119 lid 4 Wft genomen instemmingsbesluit.

Een belanghebbende kan tegen een besluit beroep instellen bij de bestuursrechter (art. 8:1 Awb). Maar degene aan wie het recht is toegekend beroep bij een bestuursrechter in te stellen, dient alvorens beroep in te stellen bezwaar te maken tegen het besluit (art. 7:1 Awb). Het maken van bezwaar geschiedt door het indienen van een bezwaarschrift bij het bestuursorgaan dat het besluit heeft genomen, in dit geval dus bij DNB (art. 6:4 lid 1 Awb).

Voordat DNB op het bezwaar beslist, moet zij belanghebbenden in de gelegenheid stellen te worden gehoord.1 Polishouders die bezwaar hebben gemaakt tegen het instemmingsbesluit van DNB, worden dus in de gelegenheid gesteld hun bezwaarschrift mondeling toe te lichten. Dit is de eerste keer dat zij DNB een mondelinge toelichting kunnen geven over hun bezwaren. Als zij op grond van art. 3:119 lid 1 Wft destijds verzet hebben aangetekend tegen de portefeuilleoverdracht, dan hoefden zij dat verzet niet te motiveren. DNB hoefde hen niet in de gelegenheid te stellen hun argumenten mondeling toe te lichten. Art. 3:119 Wft voorziet in de verzetprocedure niet in een hoorplicht door DNB.2

DNB moet bij het beoordelen van het bezwaar een volledige bestuurlijke heroverweging doen naar de situatie op dat moment.3

Naar aanleiding van een dergelijke heroverweging zal DNB waarschijnlijk de motivering van het primaire besluit verbeteren of aanvullen.4

Ik meen dat er letterlijk niemand te vinden zal zijn, die serieus denkt dat DNB, ook na het horen van belanghebbenden die bezwaar hebben gemaakt, en het heroverwegen van het besluit, het instemmingsbesluit voor een portefeuilleoverdracht daadwerkelijk zal herroepen.5

Hiervoor verwijs ik in de eerste plaats naar de kritiek die er in algemene zin is op dergelijke uit hoofde van het bestuursprocesrecht tegen DNB en de AFM gevoerde bezwaarprocedures.6 DNB en de AFM blijken in de praktijk maar zelden terug te komen op een eenmaal genomen besluit.7

Daarbij komt voor de toepassing van dit specifieke wettelijke regime uit de Wft dat DNB bij portefeuilleoverdrachten in beginsel door de verzetprocedure op grond van de Wft op het moment van het nemen van het instemmingsbesluit al op de hoogte kan zijn van eventuele bezwaren van polishouders. Het is goed mogelijk dat degenen die uit hoofde van de Algemene wet bestuursrecht bezwaar maken tegen het op grond van art. 3:119 lid 4 Wft door DNB genomen instemmingsbesluit, ook al gebruik hebben gemaakt van hun verzetrecht op grond van art. 3:119 Wft, en een al dan niet gemotiveerd verzet hebben ingediend bij DNB. De verzetprocedure gaat immers aan het nemen van het instemmingsbesluit vooraf. Dat is een verschil met “andere” bezwaarprocedures bij DNB op grond van de Algemene wet bestuursrecht. Ervan uitgaande dat de medewerkers van DNB die verantwoordelijk zijn voor het opstellen van de beschikking van DNB de argumenten voor het verzet ten minste hebben gelezen,8 ligt het niet echt in de rede dat het bezwaarschrift van de desbetreffende polishouders, en de mondelinge toelichting die zij daarop geven in het kader van de bezwaarprocedure, bij DNB ineens tot zodanige bedenkingen leiden met betrekking tot de portefeuilleoverdracht, dat de beschikking wordt herroepen.

In de juridische procedures die hebben geleid tot de hiervoor genoemde uitspraken van de Rechtbank Rotterdam en het CBb heeft DNB het standpunt ingenomen dat er naast de Wft-verzetprocedure geen plaats is voor een bestuursrechtelijke procedure, omdat polishouders al gebruik hebben kunnen maken van het verzetrecht. Naar mijn mening kan dit hoogstens een argument zijn om deze bestuursrechtelijke procesgang zo te regelen dat de polishouder de bezwaarprocedure bij DNB kan overslaan. De stellingname van DNB is naar mijn mening alléén een argument om de bezwaarprocedure bij DNB niet te hoeven doorlopen, maar kan géén argument zijn om de polishouders een toetsing door de bestuursrechter te ontzeggen. Uit een oogpunt van rechtsbescherming behoort het naar mijn mening zo te zijn dat een polishouder het instemmingsbesluit van DNB9 door de bestuursrechter kan laten toetsen.