2.2.11.2 Invoering van de verzekeraar met beperkte risico-omvang

De verzekeraar met beperkte risico-omvang is per 1 januari 2016 in de Wft geïntroduceerd.1 De Solvency II richtlijn2 bestrijkt niet alle verzekeraars. Dit omdat het toezichtkader dat door de richtlijn wordt geïntroduceerd te zwaar zou zijn voor kleine verzekeraars.3 Omdat zij niet onder de werkingssfeer van de richtlijn vallen, kunnen deze verzekeraars ook geen gebruik maken van het Europees paspoort. Met een Europees paspoort kunnen verzekeraars die een vergunning hebben verkregen in de lidstaat van hun zetel, activiteiten ontplooien in alle andere lidstaten zonder in die andere lidstaat daarvoor een vergunning te hoeven krijgen. De nationale vergunning voor verzekeraars die niet onder de reikwijdte van de Solvency II richtlijn vallen, wordt de “basic-vergunning” genoemd.4 Verzekeraars die onder dit regime vallen, noemt men in de Wft ‘verzekeraars met beperkte risico-omvang’. Verzekeraars met beperkte risico-omvang kunnen zelfs zo klein zijn dat zij helemaal geen vergunning nodig hebben: zij kunnen gebruik maken van bepalingen in de Vrijstellingsregeling Wft.5

De verzekeraar met beperkte risico-omvang wordt in art. 1:1 Wft gedefinieerd als “een verzekeraar die ingevolge artikel 4, 7 of 10 van de richtlijn solvabiliteit II is uitgesloten van het toepassingsgebied van die richtlijn en geen gebruik heeft gemaakt van de mogelijkheid, bedoeld in artikel 4, vijfde lid, van die richtlijn om een vergunning aan te vragen of te behouden”.

Minister van Financiën Hoekstra heeft in 2020 een evaluatie van dit Solvency II “basic-regime” aan de Tweede Kamer toegezonden.7 Op dat moment vielen 23 verzekeraars onder het basic-regime, namelijk vijf natura-uitvaartverzekeraars en achttien schadeverzekeraars. In de brief wordt toegelicht dat de versoepelingen van eisen voor verzekeraars met beperkte risico-omvang niet zijn aangebracht in de vorm van verlichting van risicogeoriënteerde solvabiliteitseisen, deze eisen zijn per definitie relatief. De versoepelingen zijn aangebracht in de vorm van vermindering in de complexiteit van de berekeningen en de hoeveelheid rapportageverplichtingen. De brief stelt: “Voor consumenten draagt het regime bij aan de diversiteit van het aanbod, omdat naast de grotere verzekeraars ook kleine (regionale) of niche verzekeraars producten kunnen blijven aanbieden. Daarnaast wordt met het basic-regime de bescherming van polishouders gewaarborgd, waarmee aan de belangrijkste voorwaarde voor dit regime wordt voldaan.”