9.2.3 Casus III: Het misgelopen appartementengebouw

Eiser wil een klein appartementengebouw realiseren en gaat naar het gemeentehuis om de ontwikkelmogelijkheden op het perceel dat hij daarvoor op het oog heeft te bespreken. De ambtenaar met wie hij daarover zal spreken doet voorafgaand aan het gesprek onderzoek naar de bestemming op het perceel en neemt het volgens hem geldende bestemmingsplan mee naar het gesprek. In het gesprek geeft de ambtenaar (ten onrechte) onomwonden aan dat realisatie van een appartementengebouw niet is toegestaan op het perceel, evenmin als de bouw van extra woningen en dat de gemeente geen medewerking zal verlenen aan afwijking van het bestemmingsplan. Eiser ziet daarop af van zijn plannen. Later blijkt dat door onduidelijkheden in het interne raadplegingsysteem van de gemeente de ambtenaar zijn inlichtingen heeft gebaseerd op een niet vigerend bestemmingsplan en dat de door eiser beoogde ontwikkeling planologisch wel degelijk mogelijk zou zijn geweest. Het perceel is inmiddels verkocht aan een ander.

Eiser stelt de gemeente met succes aansprakelijk voor onjuiste informatieverstrekking omtrent de maximale bestemmingsmogelijkheden op het perceel waardoor hij schade heeft geleden omdat hij in geval van juiste informatieverstrekking het perceel zou hebben gekocht en met de exploitatie van daarop gebouwde appartementen winst zou hebben gemaakt.