2.2.8.6 Tussenconclusie

Vanuit de deontologie is het voor alle beroepsgroepen goed te verklaren waarom zij van oudsher samenwerken in de rechtsvorm van de maatschap. Door middel van regels en verordeningen werd dit simpelweg verplicht of in elk geval sterk aangeraden vanuit de verschillende beroepsorganisaties. Er waren verschillende partijen (wetgever, wetenschap en beroepsorganisaties) die de uitoefening van een beroep onverenigbaar achtten met het bedrijfsmatige karakter van bijvoorbeeld de v.o.f. en de BV. Hiervoor werd als (hoofd)argument aangevoerd dat door het gebruik van een van de laatstgenoemde rechtsvormen de voor het beroep belangrijke waarden, zoals het persoonlijke karakter van de beroepsuitoefening en de vrijheid en onafhankelijkheid van de professie, niet voldoende gewaarborgd zouden zijn. In alle beroepsgroepen is echter een tendens te zien waarbij de regels langzaam werden versoepeld en uiteindelijk toch door de verschillende beroepsbeoefenaren in de rechtsvorm van de BV of de NV samengewerkt kon worden. Behandeling van de deontologie van de beroepsgroepen verklaart dus niet alleen de keuze die beroepsbeoefenaren van oudsher voor de maatschap maakten, maar bevestigt bovendien mijn, in hoofdstuk 1 ingenomen, standpunt dat de maatschap niet langer toereikend is als samenwerkingsvorm. Problemen van zowel juridische, fiscale, economische als organisatorische aard maken dat beroepsbeoefenaren steeds meer hun toevlucht zoeken in andere rechtsvormen.1