3.4.9 Bestätigung (bekrachtiging)

141. Een nietige rechtshandeling kan door degene die hem verricht heeft, worden bekrachtigd als de nietigheidsgrond is opgeheven. De bekrachtiging is een rechtshandeling, bestaande uit een wilsverklaring van de persoon die de nietige rechtshandeling verrichtte. Het gaat naar Duits recht echter niet zozeer om nietigheid van de rechtshandeling, maar om nietigheid van de wilsverklaring. Busche schrijft dat als een overeenkomst nietig is vanwege nietigheid van de wilsverklaring van één van de contractanten, dat een bekrachtiging van die contractspartij volstaat. Als het contract in zijn geheel nietig is, moeten beide contractspartijen bekrachtigen.1 Zoals ik hierna nog uitgebreider zal bespreken, zijn aanbod en aanvaarding naar Duits recht wel wilsverklaringen, maar geen zelfstandige rechtshandelingen.

De bekrachtiging wordt krachtens §141 Abs. 1 BGB gekwalificeerd als het opnieuw verrichten van de rechtshandeling.2 De bekrachtiging kan dus een eenzijdige rechtshandeling zijn, als de te bekrachtigen wilsverklaring ook eenzijdig was. Het rechtsgevolg van is dat vanaf het moment van bekrachtiging de rechtshandeling geldig is. Bekrachtiging heeft geen terugwerkende kracht, wat overeenstemt met het karakter van ‘nieuwe rechtshandeling’. Lid 2 van §141 BGB creëert echter voor bekrachtiging van contracten een ‘verbintenisrechtelijke’ terugwerkende kracht. Het verplicht de partijen bij de overeenkomst elkaar te verschaffen wat zij zouden hebben gehad als het contract van het begin af aan geldig was geweest. Deze verplichting geldt niet voor bekrachtiging van een eenzijdige rechtshandeling.