4.6.2 Verlegging heffingsmoment

Schorsing van accijns wordt in het algemeen gerealiseerd door verlegging van de heffing van de accijns van het heffingspunt vervaardiging, invoer, be- of verwerking, voorhanden hebben of vervoeren naar het moment waarop de accijnsgoederen het stelsel verlaten. De schorsingsregeling is erop gericht de heffing van de accijns eerst te laten plaatsvinden in de lidstaat van bestemming door deze te verleggen naar het moment waarop de accijnsgoederen het stelsel door middel van uitslag tot verbruik verlaten en eerst op dat tijdstip te belasten naar het in de lidstaat van bestemming geldende accijnstarief.1 Bij vervoer tussen belastingentrepots blijft de verzender accijnsplichtig, totdat administratief is aangetoond dat de geadresseerde de goederen heeft ontvangen. Worden accijnsgoederen uit het stelsel uitgeslagen in een lidstaat met een ogenschijnlijk aantrekkelijk lage tarifering en worden de goederen vervolgens in veraccijnsde staat overgebracht naar een andere lidstaat waar het uiteindelijke verbruik plaatsvindt, dan wordt in deze andere lidstaat opnieuw accijns geheven, naar het in die lidstaat geldende accijnstarief, wegens het voorhanden hebben van accijnsgoederen voor handelsdoeleinden, onder restitutie van de accijns die is voldaan in de lidstaat waar de uitslag tot verbruik heeft plaatsgevonden.

Dit alles geldt ook ingeval accijnsgoederen worden overgebracht vanuit een belastingentrepot in een lidstaat naar een geregistreerd bedrijf (GB) dan wel een niet-geregistreerd bedrijf (NGB) in een andere lidstaat, zij het dat voor die bedrijven geldt, dat de accijns onmiddellijk bij de ontvangst van de accijnsgoederen door de afnemer moet worden voldaan. Weliswaar betekent dit een verschuiving van het moment van verschuldigdheid van het tijdstip waarop de goederen het belastingentrepot verlaten naar het tijdstip van aankomst van de goederen bij het GB of NGB, maar de goederen komen aldaar niet onder schorsing van accijns te liggen.