9.4.4 Conclusie toerekening

Indien is bewezen dat inlichtingen als onrechtmatig moeten worden aangemerkt, zal een burger vrijwel nooit struikelen bij de horde van toerekenbaarheid. Deze toerekening van de onrechtmatige handeling aan de aansprakelijk gestelde overheid vindt vaak niet expliciet plaats. Meestal lijkt sprake te zijn van toerekening op grond van schuld nu onjuiste informatieverstrekking die als onrechtmatig moet worden aangemerkt snel – gelet op het toetsingskader voor het vaststellen van die onrechtmatigheid – verwijtbaar handelen van de overheid oplevert. Voor zover geen sprake is van verwijtbaarheid, ligt het voor de hand dat toerekening van de onrechtmatige handeling aan de aansprakelijk gestelde overheid op basis van verkeersopvattingen geschiedt. Ik zie geen scenario’s waarin het – indien de onrechtmatigheid van het overheidshandelen is vastgesteld – niet billijk is de gevolgen van onrechtmatig handelen niet toe te rekenen aan de overheid. Daarbij acht ik het van belang dat het hier om typisch overheidshandelen – welk handelen de uitvoering van een rechtsstatelijke taak behelst – gaat.1 Het bekendste voorbeeld van automatische toerekening van onrechtmatig overheidshandelen op grond van de verkeersopvatting vormt het besluitenaansprakelijkheidsrecht. Hoewel besluitenaansprakelijkheid een andere vorm van overheidsaansprakelijkheid behelst dan die van dit hoofdstuk, zijn de redenen waarom in dat geval automatische toerekening wordt aangenomen, mijns inziens evengoed van toepassing in geval van onrechtmatig overheidshandelen voor onjuiste informatieverstrekking. Deze semi-automatische toerekening sluit tevens aan bij de opvattingen in de literatuur waar in algemene zin is opgemerkt dat het vereiste van toerekening in geval van overheidsaansprakelijkheid voor onjuiste informatieverstrekking een (zeer) marginale of zelfs geen rol speelt.