6.5.6 Uitvoerbaarheid van Europees betalingsbevel

Overeenkomstig art. 10 lid 2 van de voorgestelde verordening wordt de vraag of en wanneer een gelast betalingsbevel uitvoerbaar is, beheerst door het recht van de lidstaat van herkomst van het bevel.1 Dit recht bepaalt ook de gevolgen van het instellen van een rechtsmiddel tegen het bevel. Ingevolge art. 10 lid 1 is een Europees betalingsbevel uitvoerbaar zonder zekerheidstelling. De toelichting bepaalt dat dit eveneens het geval moet zijn, ook al staat de mogelijkheid tot het instellen van verzet tegen het bevel open.2 De vraag rijst of art. 10 lid 1 zich richt tot de rechter die het bevel uitvaardigt of tot de rechter in de lidstaat van tenuitvoerlegging welke rechter verzocht wordt om op basis van de EEX-Verordening een exequatur te verlenen. De exequaturrechter kan immers op verzoek van de geëxecuteerde in de rechts-middelprocedure op grond van art. 46 lid 3 EEX-Vo aan de exequaturverlening een zekerheidstelling verbinden, indien tegen de ten uitvoer te leggen beslissing een gewoon rechtsmiddel in de lidstaat van herkomst openstaat.3 Mijns inziens is het verdedigbaar dat art. 10 lid 1 van de voorgestelde incassoverordening zich eveneens tot de exequaturrechter richt. Volgens de toelichting kan uit het feit dat de schuldenaar niet op de Europese uitnodiging tot betaling heeft gereageerd, worden afgeleid dat hij het verzoek van de schuldeiser niet wenst te betwisten. Dit is voldoende om het betalingsbevel onbeperkt uitvoerbaar te verklaren.4