3.6.7 Efficiëntietheorie en risico's

Inzicht in de risico's en de kans op potentiële realisatie kan ervoor zorgen dat sommige schuldeisers hierop kunnen anticiperen. Easterbrook en Fischel geven daarom aan dat er geen moral hazard probleem (en dus geen externe kosten) bestaat voor de adjusting schuldeisers. De adjusting schuldeisers hebben een andere positie ten opzichte van de vennootschap dan slachtoffers van een onrechtmatige daad van de vennootschap en de partijen die geen onderhandelingsmacht of middelen hebben (non-adjusting schuldeisers). De adjusting schuldeisers zullen voor het hogere risico dat de vennootschap neemt compensatie vragen in de vorm van hogere salarissen, hogere prijzen of hogere rentes en zekerheden.1 Non-adjusting schuldeisers zijn daartoe niet in staat. De kosten van ondernemingsfalen worden op hen afgewenteld zonder dat zij daarvoor worden gecompenseerd. De benadeling van de non-adjusting schuldeisers wordt volgens Easterbrook en Fischel gerechtvaardigd door de per saldo grotere voordelen van de beperking van aansprakelijkheid, waardoor er sprake is van efficiëntie.2 Overigens zullen bestuurders risico-avers zijn vanwege de dreiging van doorbraak van aansprakelijkheid en hun investeringen in menselijk kapitaal van de vennootschap. De onverhaalbare schade die de nonadjusting schuldeisers lopen, is volgens Easterbrook en Fischel ook niet zo groot in omvang, omdat vennootschappen verzekeringen zullen afsluiten.