5.2.3.1 Verhaalsrecht

142. Verhaalsrechten kunnen met elkaar in conflict komen als zij tegelijk worden uitgeoefend op hetzelfde (onderdeel van een) vermogen en de opbrengst daarvan onvoldoende is om alle vorderingen waarvoor verhaal wordt genomen volledig na te komen. Om dit conflict te regelen wordt tussen de verhaalsrechten een rangorde aangebracht. Die rangorde is dus alleen relevant als er meerdere verhaalsrechten zijn, anders kan er geen conflict tussen de verhaalsrechten optreden.1 Daardoor bestaat de rang van een verhaalsrecht steeds in relatie tot andere verhaalsrechten.2

143. Het conflict dat rang in goede banen probeert te leiden vindt plaats tussen de verhaalsrechten, niet noodzakelijkerwijs tussen de vorderingen.3 Daarom is de rang niet verbonden aan de vordering maar aan het verhaalsrecht.4 Als een schuldeiser überhaupt geen verhaalsrecht heeft dan heeft hij ook geen rang, althans is die niet relevant.5

Verder is de rang van een verhaalsrecht niet verbonden aan de persoon van de verhaalsgerechtigde maar aan ieder individueel verhaalsrecht. Als een schuldeiser verschillende verhaalsrechten heeft kunnen die in rang verschillen. Daarom moet van ieder verhaalsrecht afzonderlijk de rang worden bepaald.

144. De termen ‘rang’ en ‘rangorde’ worden niet alleen gebruikt in de context van een conflict tussen verschillende verhaalsrechten maar ook om ordeningen aan te duiden die andere conflicten op moeten lossen.6 De rang van een verhaalsrecht moet bijvoorbeeld worden onderscheiden van de rang van goederenrechtelijke zekerheidsrechten.7 In dit boek wordt met ‘rang’ gedoeld op de rang tussen verschillende verhaalsrechten. Dat is de rang die een rol speelt bij de verdeling van de executie-opbrengst.