6.3.9 De betekenis van Zwangsverwaltung in faillissement

Het faillissement heeft geen invloed op de bevoegdheid van de grondpandhouder om Zwangsverwaltung te verzoeken. Een faillissement heeft evenmin gevolgen voor de bevoegdheden van de Zwangsverwalter. Hij kan zijn bevoegdheden blijven uitoefenen, alsof er geen faillissement is.1

In faillissement heeft Zwangsverwaltung wel een bijkomend voordeel ten opzichte van de aanvraag en uitoefening van executoriaal beheer buiten faillissement. Een normaal beslag (Pfändung) is in faillissement niet meer mogelijk, zodat de grondpandhouder die wil executeren door Zwangsversteigerung geen beslag meer kan leggen op het toebehoren en de vruchten van het grondpandobject. Het beslag tot Zwangsverwaltung raakt deze toekomstige vruchten wel. In het bijzonder is executoriaal beheer in faillissement de enige manier voor de grondpandhouder om zich voorrang te verschaffen op toekomstige huurvorderingen.2

Tegenover dit bijkomende voordeel staat dat de curator kan verzoeken de Zwangsverwaltung te beëindigen als dit een wezenlijke belemmering vormt voor het executoriale beheer van de failliete boedel (§6.3.7). Als de grondpandhouder voor het faillissement nog niet is overgegaan tot Zwangsverwaltung, kan hij er baat bij hebben om geen Zwangsverwaltung te verzoeken, maar het grondpandobject te laten beheren door de curator. De curator beheert het grondpandobject voor de boedel, en keert een afgesproken percentage van de exploitatie-opbrengst uit aan de grondpandhouder. In dit geval fungeert de bevoegdheid om over te gaan tot executoriaal beheer als een onderhandelingsmiddel voor de grondpandhouder.3