6.3.4 Beheerskosten: voorschot en aansprakelijkheid

Uit het gevoerde executoriale beheer vloeien baten en lasten voort. De baten bestaan uit de vruchten van het executoriale beheer die de Zwangsverwalter heeft geïnd, in het bijzonder huurpenningen. Deze baten vormen een afgescheiden vermogen (Treuhand).1 De lasten zijn verplichtingen die betrekking hebben op het grondpandobject zoals publiekrechtelijke lasten (belastingen), betalingsverplichtingen voor gas, water en licht en investeringen die de Zwangsverwalter doet in het grondpandobject. Tot de lasten behoren ook het salaris en de onkosten van de Zwangsverwalter.2

Uitgangspunt is dat de Zwangsverwalter de lasten voldoet uit de vruchten van het executoriale beheer.3 Als de geïnde vruchten ontoereikend zijn om de lasten te voldoen, dient de Zwangsverwalter aan de grondpandhouder te verzoeken de benodigde financiering voor te schieten. Als de grondpandhouder een voorschot doet, krijgt hij dit voorschot terugbetaald als de Zwangsverwalter overgaat tot verdeling van de winst van het executoriale beheer.4 De grondpandhouder is niet verplicht om een voorschot te doen aan de Zwangsverwalter. Weigering heeft echter tot gevolg dat het executoriale beheer eindigt. Als sprake is van een tekort, kan de Zwangsverwalter dit tekort, inclusief zijn eigen salaris en onkosten, verhalen op de grondpandhouder.5 Dit betekent dat de grondpandhouder en eventuele andere schuldeisers die beslag tot Zwangsverwaltung hebben gelegd het risico dragen van een negatief beheersresultaat. Zij zijn aansprakelijk voor het tekort, ongeacht het antwoord op de vraag of zij eerder een voorschot hebben verstrekt.6