6.3.7 Einde van Zwangsverwaltung

De Zwangsverwaltung kan op vijf verschillende wijzen ten einde komen. Het executoriale beheer komt ten eerste ten einde als de schuldeiser zijn aanvraag intrekt.1 Ten tweede komt het executoriale beheer ten einde als de Zwangsverwalter de schuldeiser om een voorschot heeft gevraagd (zie §6.3.4), maar de schuldeiser dit weigert.2 In beide gevallen geldt dat eventuele vruchten die nog over zijn (en dus niet via een rangregeling over de schuldeisers zijn verdeeld), toekomen aan de schuldenaar.3

Ten derde komt het executoriale beheer ten einde als de schuldenaar is gefailleerd en de curator een verzoek tot opheffing heeft gedaan. De rechter geeft aan dit verzoek enkel gehoor als de Zwangsverwaltung een wezenlijke belemmering vormt voor het executoriale beheer van de failliete boedel. Wijst de rechter dit verzoek toe, dan heeft de grondpandhouder recht op vergoeding van de door voortijdige beëindiging van de Zwangsverwaltung gederfde inkomsten.4

Ten vierde komt executoriaal beheer ten einde als de gesecureerde vordering van de grondpandhouder is voldaan.5 Ten vijfde komt Zwangsverwaltung aan een einde als het grondpandobject executoriaal is verkocht en geleverd (Zwangsversteigerung) aan een executiekoper. In dit verband merk ik op dat het leggen van beslag tot Zwangsverwaltung geen voorrang geeft op de executie-opbrengst, zelfs niet als de beslaglegger een recht van eerste grondpand heeft. Wil de eerste grondpandhouder meedelen in de opbrengst van executoriale verkoop, dan moet hij beslag tot Zwangsversteigerung leggen.6