6.3.8 De betekenis van Zwangsverwaltung buiten faillissement

Het beslag tot Zwangsverwaltung raakt, zoals gezegd, het grondpandobject zelf, het toebehoren en de huidige en toekomstige vruchten.1 De grondpandhouder laat het grondpandobject beheren en kan zich met voorrang voldoen uit de vruchtopbrengst van dit beheer. Het beslag tot Zwangsversteigerung, executoriale verkoop, komt alleen te rusten op de onroerende zaak zelf en niet op het toebehoren of de huidige en toekomstige (burgerlijke) vruchten.2 Buiten faillissement kan de grondpandhouder die wil overgaan tot Zwangsversteigerung echter alsnog ‘normaal’ beslag (Pfändung) leggen op het toebehoren en de vruchten. Hij kan zich buiten faillissement uit (de verkoopopbrengst van) het toebehoren en de vruchten voldoen volgens de voorrang van zijn grondpandrecht.3 Wat betreft de voorrangspositie van de grondpandhouder voegt de Zwangsverwaltung dus weinig toe aan de Zwangsversteigerung. Het enige voordeel van executoriaal beheer buiten faillissement is dat de grondpandhouder door Zwangsverwaltung het grondpandobject kan laten beheren en de opbrengsten in mindering kan brengen op zijn vordering. Dit is aantrekkelijk als de geschatte verkoopopbrengst te laag is om de gesecureerde vordering integraal te voldoen. De grondpandhouder kan het grondpandobject laten beheren tot zijn gesecureerde vordering zodanig is verminderd dat de waarde van het grondpandobject volstaat om het restant van de vordering te voldoen door executoriale verkoop (Zwangsversteigerung). De Zwangsverwalter kan bovendien proberen de waarde van het grondpandobject te verhogen, wat uiteindelijk kan leiden tot een hogere verkoopopbrengst voor de grondpandhouder.4