4.4.3.2 Bloggen

In casu houdt een leraar een blog bij waarop hij verhalen publiceert over het reilen en zeilen op de school.1 Verschillende collega’s hebben aangegeven zich te herkennen in de verhalen en de daarin gebruikte bijnamen. Zij stellen dat de verhalen een onjuiste voorstelling van zaken geven en dat zij het vertrouwen in de leraar kwijt zijn. Het bevoegd gezag gaf de leraar een termijn van 48 uur om de blog te verwijderen, wat hij vervolgens niet heeft gedaan. De leraar is uiteindelijk ontslagen.

Bij de rechtbank komt de leraar op tegen zijn ontslag. Hij beroept zich onder meer op zijn vrijheid van meningsuiting. Volgens hem houdt een veilige werkomgeving juist in dat kritiek mag worden geuit en een mening mag worden gegeven. De betreffende leraar was ambtenaar en destijds was artikel 125a van de Ambtenarenwet van toepassing. Hierin was bepaald dat de leraar zich onder meer diende te onthouden van het openbaren van gedachten of gevoelens, indien dit de goede vervulling van zijn functie in de weg staat of indien hierdoor de goede functionering van de openbare dienst niet in redelijkheid zou zijn verzekerd. Dit artikel gaf de grens aan die de ambtenaar bij de uitoefening van zijn grondrechten niet mag overschrijden.

De rechtbank oordeelt dat de leraar had moeten beseffen dat zijn uitlatingen als kwetsend kunnen worden ervaren door zijn collega’s, dat dit een gevoel van onveiligheid op de werkvloer kan geven en dat dit de prettige collegiale samenwerking in de weg zou staan. De leraar heeft bovendien een voorbeeldfunctie die hem had moeten weerhouden de uitlatingen te doen. Bovenal nu de uitlatingen tot de school te herleiden zijn. De leraar heeft hierdoor reputatieschade van de school en de leraren op de koop toegenomen. Het ontslag is dan ook evenredig. Hierbij speelt mee dat de leraar geen afstand heeft genomen van de uitlatingen en heeft geweigerd deze te verwijderen.