Het algemene opschortingsrecht (R&P nr. CA27) 2024/3.4.1:3.4.1 Het bestaan van de vordering

Het algemene opschortingsrecht (R&P nr. CA27) 2024/3.4.1

3.4.1 Het bestaan van de vordering

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.

De schuldenaar ontleent zijn bevoegdheid om de door zijn wederpartij verlangde nakoming van zijn verbintenis op te schorten aan zijn met die verbintenis samenhangende, opeisbare vordering op zijn wederpartij. Zonder vordering kan de schuldenaar zich in beginsel niet beroepen op het algemene opschortingsrecht.1 Het vereiste van het bestaan van een vordering lijkt voor het algemene opschortingsrecht dan ook vanzelfsprekend.2 De praktijk leert daarentegen dat in veel gevallen een opschortingsverweer niet wordt gehonoreerd, omdat het de schuldenaar ontbreekt aan een vordering.3 Soms is de vordering in het geheel niet gesteld.4 Ook kan een schuldeiser eenvoudigweg niet gehouden zijn tot datgene waartoe de schuldenaar meent dat zijn schuldeiser jegens hem verplicht is.5 Voorts kan een schuldenaar zijn klachtplicht hebben geschonden, waardoor hij zijn opschortingsverweer is verloren.6 In een enkel geval komt de rechter tot het oordeel dat een vordering ontbreekt, omdat de schuldenaar daarvoor onvoldoende heeft gesteld.7 Veelal is in de gevallen waarin een vordering ontbreekt niet aan de materiële vereisten van het gepretendeerde vorderingsrecht voldaan. De gestelde tekortkoming of de beweerd geleden schade komt bijvoorbeeld niet vast te staan.8 Soms is wel aan de materiële vereisten voor het bestaan van een vordering van de schuldenaar voldaan, maar komt de rechter tot het oordeel dat niet de in de procedure betrokken schuldenaar het vorderingsrecht heeft.9 Ook dan ontbreekt het de schuldenaar aan een vordering op zijn wederpartij. Een dergelijk geval leidde tot het arrest Licorne c.s./X, waarin de Hoge Raad, anders dan het hof, overwoog dat de in de procedure betrokken schuldenaar wel tevens schuldeiser was.10 In de periode waarin de schuldenaar het algemene opschortingsrecht uitoefent, kan het hem ook gaan ontbreken aan een vordering op zijn schuldenaar. In dat geval eindigt zijn opschortingsbevoegdheid.11 Dat de vordering, in verband waarmee de schuldenaar zich op een opschortingsrecht beroept, of de omvang van die vordering is betwist, staat op zichzelf niet aan het beroep op opschorting in de weg.12

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.