7.11.4 Beoordeling commerciële inhoud – primaat van creditor democracy

Als derde moet de rechter beoordelen of de commerciële inhoud van het akkoord zodanig is “that an intelligent and honest man, a member of the class concerned and acting in respect of his interest, might reasonably approve.”1

De Engelse rechter neemt daarbij als uitgangspunt dat de crediteuren zelf veel beter dan de rechter in staat zijn om te beoordelen wat in hun eigen commerciële belang is: “(…) the creditors are much better judges of what is to their commercial advantage than the Court can be.”2 Indien de crediteuren voldoende tijd en informatie hebben gekregen om zich een oordeel over het akkoord te vormen, zal de rechter de meerderheidsbeslissing van de crediteuren in beginsel volgen.3

Zoals gezegd, de financiële minimumtoets die de rechter in het kader van de beoordeling van zijn bevoegdheid aanlegt, is of het akkoord voor alle klassen een element van give and take bevat. Op dit minimumelement van give and take na, komt de homologatietoets erop neer dat de rechter vooral de wijze van totstandkoming van de besluitvorming toetst. Indien de rechter vaststelt dat de totstandkoming van de besluitvorming niet met gebreken behept is, geeft hij het primaat aan de “creditor democracy” en volgt hij het meerderheidsbesluit van de crediteuren.4 “Unless something is glaringly wrong with the scheme the principle of creditor democracy ought to be respected”.5