Morele integriteit

Het derde aspect van de persoonlijke identiteit en ontwikkeling als uitwerking van het begrip privéleven is de morele integriteit.1 Ondanks dat het EHRM de fysieke en morele integriteit regelmatig naast elkaar zet,2 onderscheid ik de morele integriteit van de fysieke en geestelijke integriteit. Bij de fysieke en geestelijke integriteit staat vooral bescherming en bevordering van de gezondheid en kwaliteit van leven centraal staan. Bij de morele integriteit wordt de ‘goedheid’, ‘deugdzaamheid’ en de ‘eer’ van het privéleven belicht, het is ‘a person's dedication to the pursuit of a moral life’.3 Hiermee wordt sterker dan bij de vorige twee aspecten de nadruk gelegd op privacy-als-persoonlijkheid.

In de vier zaken die hierna aan bod komen, speelt de eer van de klager een centrale rol. In de zaken Kyriakides en Taliadorou & Stylianou wordt geklaagd over een schending van de morele integriteit doordat zij louter op basis van een verdenking zijn afgeschilderd als martelaars en vervolgens zijn ontslagen als politieagenten.4 Hierdoor hebben zij hun leven, in dit geval specifiek hun professionele leven, niet meer kunnen invullen zoals zij dat willen. Daarnaast heeft de uitgebreide publieke aandacht voor de zaak de reputatie van de agenten ernstig geschaad, terwijl zij uiteindelijk alle drie niet zijn veroordeeld voor het martelen van verdachten. In een soortgelijke zaak – het in een negatief daglicht stellen van de klager – werd geklaagd over de suggestie dat de klager Savitskyy sterk dronken was tijdens een incident met de politie en dat hij de blijvende invaliditeit die hij bij de aanvaring opliep aan zichzelf, namelijk zijn dronkenschap, had te wijten.5 Door op de eigen schuld van de verdachte te wijzen, probeerden de politieagenten de beschuldiging over de ill-treatment te bagatelliseren. Een laatste voorbeeld in dezelfde lijn. Nada werd door de Zwitserse autoriteiten verdacht van het financieren van terrorisme.6 Om de strijd van de Taliban en Al-Qaida te dwarsbomen, werden zijn financiële tegoeden bevroren, waaronder de reserves van de Bank Al Taqwa waarvan Nada de voorzitter en enig aandeelhouder was. Het feit dat zijn naam in verband werd gebracht met het financieren van terrorisme en omdat hij geen mogelijkheid kreeg om deze beschuldiging te bestrijden, werd gezien als inbreuk op zijn eer.7

Kortom, het onderdeel privéleven van artikel 8 lid 1 EVRM beschermt de eer en reputatie en daarmee de morele integriteit van burgers. Maar niet elke schade aan eer en reputatie valt binnen het kader van het recht op respect voor privacy.

Net zoals bij het vorige onderwerp, worden bij de morele integriteit gelijksoortige positieve verplichtingen aan de bescherming van het recht op respect voor privacy verbonden. Op de staat berust ook een plicht om de morele integriteit van burgers te beschermen tegen geweld van anderen.9