7.11.2 Voldaan aan de formele vereisten en de definitie van “arrangement”

De rechter moet allereerst toetsen of aan alle formele vereisten is voldaan, waaronder of aan hem bevoegdheid (“jurisdiction”) toekomt om het akkoord in behandeling te nemen, aan crediteuren voldoende informatie is verstrekt om hen in staat te stellen een geïnformeerde beslissing te nemen, de klassen op de juiste wijze zijn samengesteld en de vereiste meerderheden zijn behaald.1

Uit efficiëntie-overwegingen toetst de rechter sinds re Hawk Insurance Co Ltd.2 en de naar aanleiding daarvan uitgevaardigde Practice Statement3 reeds in het kader van de eerste zitting over het verzoek tot het bijeenroepen van de voorgestelde vergaderingen of de voorgestelde klassensamenstelling correct is. Hoewel de rechter de klassensamenstelling formeel ook weer toetst in het kader van de tweede zitting, bij de behandeling van de homologatie van het akkoord, zal de rechter de homologatie in de regel niet weigeren indien hij of een andere rechter de klassensamenstelling heeft beoordeeld en goedgevonden in het kader van de eerste zitting.

De rechter heeft geen bevoegdheid indien er geen sprake is van een “arrangement”. Om te kwalificeren als een “arrangement” moet het akkoord een element van “give and take” bevatten.4 Dit betekent dat de rechter geen bevoegdheid heeft kennis te nemen van een akkoord dat aan één of meer klassen rechten ontneemt zonder enige vorm van compensatie. De beoordeling van de bevoegdheid van de rechter omvat daarmee een inhoudelijke financiële minimumtoets.