Einde inhoudsopgave
Re-integratie zieke werknemer (MSR nr. 66) 2014/6.4.3
6.4.3 Overtreding van de verzuimvoorschriften
mr.dr. G.A. Diebels, datum 24-09-2014
- Datum
24-09-2014
- Auteur
mr.dr. G.A. Diebels
- JCDI
JCDI:ADS582803:1
- Vakgebied(en)
Arbeidsrecht / Europees arbeidsrecht
Rechtswetenschap / Algemeen
Sociale zekerheid arbeidsongeschiktheid / Re-integratie
Arbeidsrecht / Arbeidsovereenkomstenrecht
Voetnoten
Voetnoten
Zie ook stelling 3 bij Hoogendijk.
Loonstra/Zondag, p.580, Van der Grinten, p.110, Asscher-Vonk 2007, p.128-129. Volgens Ktr. Beetsterzwaag 6 januari 1998, JAR 1998/76 hoeft de werknemer niet mee te werken aan onderzoek naar de beste behandeling.
Ik zeg wellicht, want als niet is bepaald dat de werknemer moet meewerken aan een onderzoek naar het belemmeren of vertragen van zijn genezing, welke bepaling ik in de praktijk niet vaak ben tegengekomen, dan overtreedt hij geen ‘voorschriften omtrent het verstrekken van inlichtingen’. De werknemer laat niettemin wel na die bedoelde inlichtingen te verstrekken, waardoor voldoende overeenkomst bestaat met het niet laten controleren op het bestaan van arbeidsongeschiktheid, om dezelfde maatregel, naar analogie, toe te mogen passen. De wettelijke basis kan dan artikel 6:57 lid 1 BW zijn.
Op niet-meewerken van de werknemer of het niet-verstrekken van de gevraagde informatie staat niet direct een sanctie. Een loonstop of loonopschorting is hiervoor wettelijk niet mogelijk gemaakt. Zou een werkgever het goed werknemerschap als basis gebruiken om naar analogie een loonstop op te leggen dan lijkt mij dat te billijken, zeker na een voorafgaande waarschuwing. Een goed werknemer moet ook rekening houden met de gerechtvaardigde belangen van de werkgever en van andere werknemers. Het is de werknemer daarnaast wettelijk niet verboden om de genezing te belemmeren of te vertragen. Er is ook hier slechts een sanctie gesteld op nietnakoming. Als de werknemer zich bijvoorbeeld onder medische behandeling moet stellen maar hij laat dat na, dan kan hij niet tot die behandeling worden verplicht maar kan hem wel het recht op loondoorbetaling worden ontzegd. Net als bij de controlevoorschriften betekent dit een spanning tussen de juridische vrijheid om te weigeren en de feitelijke (financiële) noodzaak toch een behandeling te ondergaan. De werknemer die vanuit geloofsovertuiging geen bloedtransfusie wil en daarom van een behandeling zou willen afzien, kan daartoe toch gedwongen worden vanwege het ontbreken van inkomen.1 Het loon krijgt de werknemer niet gedurende de tijd dat de genezing ‘wordt’ belemmerd of vertraagd. Als de werknemer één week zou wachten met het inschakelen van medische hulp, waardoor de genezing wordt vertraagd met vier weken, dan vervalt het recht op loondoorbetaling over die vier weken.2
Verder is uit het woord ‘wordt’ op te maken dat het niet voldoende is dat de genezing kan worden belemmerd of vertraagd, maar dat dat ook daadwerkelijkmoet gebeuren. Dit zal een medische beoordeling vereisen, waarschijnlijk door de bedrijfsarts. De werknemer hoeft daar niet aan mee te werken, wat voor de werkgever wellicht de deur opent de loonbetaling op te schorten (artikel 7:629 lid 6 BW).3 Ook hier geldt de onverwijldheidseis voor het aanzeggen van het voornemen een loonstop op te leggen waartegen dezelfde bezwaren zijn te noemen als bij de controlevoorschriften.