6.4.1 Het begrip ‘verzuimvoorschriften’

Niet altijd wordt een verschil gemaakt tussen de begrippen ‘controlevoorschriften’ en ‘verzuimvoorschriften’.1 Ik maak wel een onderscheid. Waar controlevoorschriften gericht zijn op het vaststellen of een werknemer arbeidsongeschikt is wegens ziekte, zijn verzuimvoorschriften gericht op het gedrag van de werknemer tijdens arbeidsongeschiktheid, anders dan gedragingen om weer aan het werk te gaan.

Denk aan medewerkings- en informatieplichten richting werkgever of arbo-dienst en het genezingsvoorschrift. De grondslag voor het mogen opstellen en moeten naleven van verzuimvoorschriften ligt in artikel 7:629 lid 3 sub b BW, het directierecht van de werkgever (gezagsverhouding) en het goed werknemerschap. Bovendien is de werkgeversplicht uit artikel 3 Arbeidsomstandighedenwet van belang dat verplicht om een beleid te voeren dat ziekteverzuim niet alleen voorkómt, maar ook beperkt. De werkgever heeft instemming van de OR of personeelsvertegenwoordiging nodig voor de inhoud van het ziekteverzuim- en re-integratiebeleid.2 Hieronder vallen de regels die de werkgever opstelt ter terugdringing van het ziekteverzuim, het verzuimreglement en de re-integratievoorschriften. Ook de keuze van de arbo-dienst is instemmingsplichtig.3

Een werkgever is niet direct verplicht een verzuimregistratie bij te houden, maar dat is wel indirect af te leiden uit de plicht een arbeidsomstandighedenbeleid te voeren waarmee ziekte moet worden voorkomen of beperkt.4 Daarvoor moet de werkgever namelijk weten hoe hoog het ziekteverzuimpercentage is én of zich dat op bepaalde plaatsen in de organisatie meer of anders voor doet. Daarna is namelijk een gerichte aanpak mogelijk. De werkgever is in het vervolg van een arbeidsongeschiktheidssituatie wel verplicht aantekening te houden van het verloop van de re-integratie (artikel 25 WIA).