2.6.2 Bronbelasting

Op inkomen uit beleggingen wordt veelal voor rekening van de ontvanger belasting ingehouden op het moment van het ontstaan van het inkomen.1 Deze belasting wordt ook wel aangeduid met de term bronbelasting. Het inkomen waarover deze bronbelasting wordt geheven, verschilt per bronstaat. Bronbelastingen voor beleggingsfondsen kunnen van toepassing zijn op dividenden maar ook op rente. Daarnaast kent een aantal landen ook heffingen op voordelen behaald door de vervreemding van de effecten (de bron) zelf.2

Bij lokale beleggingen is de bronbelasting doorgaans een voorschot op de belasting die de ontvanger dient te betalen. Als er sprake is van een voorheffing op een binnenlandse belegging, kan de ontvanger de bronbelasting aftrekken van zijn inkomstenbelasting. Als het gaat om buitenlandse beleggingen, is verrekening echter niet altijd mogelijk. Dit is althans de situatie bij een directe belegging. De fiscale status van een icbe leidt in de regel tot een andere uitkomst. Als een icbe fiscaal transparant is, zou dit in theorie tot dezelfde uitkomst moeten leiden. Alleen betekent dit dat ook de bronlanden de fiscale transparantie moeten erkennen. Daarnaast levert de fiscale transparantie complexiteit op, nu dit impliceert dat voor iedere deelnemer per land zal moeten worden geverifieerd wat zijn fiscale status is voor de vaststelling van zijn positie voor de bronbelasting. Voor icbe’s met een omvangrijk en gevarieerd deelnemersveld werkt fiscale transparantie niet om dezelfde bronbelastinguitkomst te bewerkstelligen als bij rechtstreeks beleggen. Bij een niet-transparant fonds zal op fondsniveau moeten worden beoordeeld wat de impact is van de bronbelasting.

Het risico bestaat dat de inkomsten ook nog door de lidstaat van de ontvanger van de inkomsten belast worden en dat de winsten dus dubbel belast worden.

In het kader van de bronbelasting zijn twee aspecten van belang: