2.4.7.1.3 Inspire Art

In het arrest Inspire Art1 oordeelde het Europese Hof dat het door een lidstaat stellen van nationale eisen aan vennootschappen opgericht naar het recht van een vreemde lidstaat of van een EER-staat,2 zoals minimumkapitaaleisen en aansprakelijkheid van bestuurders, een belemmering vormt voor de vrijheid van vestiging en daarmee in strijd is met de artikelen 43 en 48 EG-Verdrag (thans artikelen 49 en 54 VWEU), tenzij er sprake is van misbruik: 'De redenen waarom de vennootschap in de eerste lidstaat is opgericht, en de omstandigheid dat zij haar werkzaamheden uitsluitend of nagenoeg uitsluitend in de lidstaat van vestiging uitoefent, ontnemen haar niet het recht, zich op de door het Verdrag gewaarborgde vrijheid van vestiging te beroepen, tenzij er sprake is van misbruik, hetgeen van geval tot geval moet worden aangetoond '.3 De eisen van de ontvangende lidstaat doorstonden ook de rule of reason niet. De bescherming van schuldeisers die door het stellen van eisen aan buiten-statelijke vennootschappen werd beoogd, kon bijvoorbeeld ook bereikt worden door een beroep te doen op bepaalde beschermende gemeenschapsrechtelijke regels, zoals de Vierde en de Elfde Richtlijn.4 Daarnaast waren de potentiële schuldeisers van de buitenstatelijke vennootschap voldoende geïnformeerd van het feit dat zij onder een buitenstatelijke regeling vielen, in het bijzonder voor het minimumkapitaal en de aansprakelijkheid van de bestuurders. Het Inspire Art-arrest is tot nu toe het sluitstuk van een reeks arresten die is gewezen in het kader van immigratie.