7.2.2.1 Bescherming van belang of schade?

413. In de literatuur stelt men zich de vraag of de geschonden norm moet strekken tot bescherming van de schade of (enkel) tot bescherming van een bepaald belang. Achter die tweede invulling van de leer gaat de gedachte schuil dat een norm niet zozeer wil beschermen tegen bepaalde schade, maar naar haar aard wel of niet strekt tot bescherming van bepaalde privaatrechtelijke belangen die van bijzondere, beschermingswaardige, waarde geacht worden.1 Zodra dat belang door de geschonden norm is beschermd, is in deze benadering aan de relativiteitseis voldaan.

414. Het geldend relativiteitsvereiste richt zich volgens mij enkel op de schade. Ten eerste onderscheidt de Hoge Raad in zijn relativiteitsjurisprudentie geen beschermd belang. De Hoge Raad vereist, conform de tekst van art. 6:163 BW, dat de norm ‘strekt tot bescherming tegen de schade zoals de benadeelde die heeft geleden’. Ten tweede verhoudt een loutere ‘belang’-benadering zich slecht met het vereiste van de ontstaansrelativiteit. De ontstaansrelativiteit impliceert immers dat gekeken wordt naar de specifieke schade en de wijze waarop die is ontstaan. Daarmee verhoudt zich volgens mij niet dat reeds aan de relativiteitseis zou kunnen zijn voldaan als de norm een bepaald belang wil beschermen. Ik kan in ieder geval niet goed inzien wat de rol van de intredingswijze van de schade daarin zou moeten zijn.