6.8 Het Verdrag van Maastricht

Naar aanleiding van de intergouvernementele conferenties die hiervoor aan de orde kwamen, stelden de lidstaten een ontwerpverdrag op, zoals voorgesteld in het Delors-rapport. Op 7 februari 1992 werd dit Verdrag betreffende de Europese Unie (hierna: VEU) ondertekend.1 Genoemd naar de plaats van ondertekening, werd de benaming Verdrag van Maastricht al snel gangbaarder dan het VEU. Het Verdrag van Maastricht kent een tamelijk complexe structuur. Het wijzigt het EEG-verdrag, het EGKS-verdrag en het Euratom-verdrag. Het verdrag trad, na een moeizame ratificatieperiode, waarover meer in par. 6.8.7, in werking op 1 november 1993.

Na enkele algemene opmerkingen (par. 6.8.1) gaan de volgende subparagrafen in op de wijzigingen van het EEG-verdrag op economisch (par. 6.8.2) en monetair (par. 6.8.3) terrein, naar volgorde van het Verdrag van Maastricht.2 Vervolgens behandel ik het tijdspad en de convergentiecriteria uit het Verdrag van Maastricht, op basis waarvan beoordeeld zou worden welke lidstaten konden deelnamen aan verdere integratie (par. 6.8.4). Daarna komt de kritiek aan bod die veelvuldig op dit verdrag is geuit (par. 6.8.5 en 6.8.6). Tot slot ga ik in op de ratificatie van dit verdrag en de valutacrisis van 1992 (par. 6.8.7).