4.3.4.4 Factoring

Met name de factoringpraktijk zou van de indeplaatstredingsregeling moeten kunnen profiteren. Bij factoring wordt – kort en goed – de facturatie en/of het debiteurenrisico overgenomen door een gespecialiseerde factormaatschappij (of simpelweg ‘factor’).1 De ondernemer ontvangt dan meteen zijn geld, in ruil voor een vergoeding aan de factormaatschappij. Factoring komt in de praktijk veelvuldig voor.2 Het doel van factoring is vaak gelegen in het verschaffen van liquide middelen aan de ondernemer, maar ook andere motieven kunnen een rol spelen. Hierbij kan worden gedacht aan het uitbesteden van de inning en de administratieve afwikkeling van de vorderingen of het afdekken van risico’s (zoals het debiteurenrisico).3

In deze paragraaf ga ik nader in op het fenomeen van factoring in het kader van art. 29 lid 6 Wet OB 1968. Voor een goed begrip bespreek ik eerst enkele verschijningsvormen van factoring (paragraaf 4.3.4.4.1). Vervolgens ga ik in op de toepassing van art. 29 Wet OB 1968 in het licht van het reeds aangehaalde factoorsbesluit (paragraaf 4.3.4.4.3). Ik sluit af met een korte conclusie (paragraaf 4.3.4.4.4).