7.3.1 Inleiding

Indien de schuldenaar het akkoord niet nakomt, kan iedere schuldeiser jegens wie de schuldenaar in gebreke1 blijft, ontbinding van het akkoord verzoeken.2 Het verzoek tot ontbinding geschiedt op een andere wijze dan ontbinding van een 'gewone' wederkerige overeenkomst. De Faillissementswet voorziet, in afwijking van de artt. 6:265 e.v. BW, met art. 166 Fw in een eigen ontbindingsprocedure. Het verzoek tot ontbinding van een akkoord wordt op dezelfde manier aanhangig gemaakt als een verzoek tot faillietverklaring. In art. 166 Fw wordt immers verwezen naar de artt. 4, 69 en 12 Fw. Het verzoekschrift tot ontbinding van een akkoord zal door een advocaat ter griffie moeten worden ingediend (art. 4 lid 1 jo. art. 5 Fw). Op grond van art. 167 lid 1 Fw heeft de ontbinding van een akkoord heropening van het faillissement ten gevolge. Daarom heeft de wetgever3 gekozen voor de procedure tot faillietverklaring als de meest aangewezen vorm voor de behandeling van het verzoek tot ontbinding:

De vordering tot ontbinding van een akkoord wordt bij verzoekschrift ingeleid. Vervolgens dient de rechtbank te onderzoeken of het verzoek van de schuldeiser al dan niet kan worden toegewezen. Hoe dient de rechtbank hierbij te werk te gaan? De beantwoording van voornoemde vraag is onlosmakelijk verbonden met de in hoofdstuk 5 besproken vraag of de vordering van de verzoekende schuldeiser al dan niet door de schuldenaar is betwist. In de paragrafen hierna zal de beoordeling van een ontbindingsverzoek worden besproken aan de hand van de rechtsposities die een schuldeiser kan innemen in een faillissement.