9.2 Hoofdelijke aansprakelijkheid voor schuld 403-rechtspersoon

Uit de parlementaire geschiedenis is af te leiden dat beoogd is te bepalen dat de 403-aansprakelijke maatschappij zich door de 403-verklaring hoofdelijk verbindt voor de nakoming van de uit de rechtshandelingen van de 403-rechtspersoon voortkomende verbintenissen in die zin dat als die verbintenissen er zijn, de betrokken schuldeisers van de 403-rechtspersoon zich voor de nakoming van die verbintenissen ook tot de 403-aansprakelijke maatschappij kunnen wenden.1 Hieruit blijkt dat de 403-verklaring een ongericht karakter heeft en zich uitstrekt tot al degenen die de rechthebbenden zijn op de eventuele uit de rechtshandelingen van de 403-rechtspersoon voortvloeiende vorderingsrechten jegens de 403-rechtspersoon zonder nadere duiding van wie die rechthebbenden zijn. Ook kan uit het voorgaande worden afgeleid dat de 403-verklaring dient als generieke waarborg voor de nakoming van de verbintenissen uit rechtshandelingen van de 403-rechtspersoon.

De uit de parlementaire geschiedenis blijkende bedoeling en de genoemde kenmerken passen in de (tekst van de) unitaire vrijstellingsregeling2 en verhouden zich mijns inziens ook goed tot de functie die de 403-aansprakelijkstelling in het economisch handelsverkeer heeft, namelijk om schuldeisers compensatie te bieden voor het niet openbaar zijn van de jaarrekening van de schuldenaar (= de 403-rechtspersoon).

Ik ga hierna achtereenvolgens in op het moment dat de 403-aansprakelijkheid ontstaat (paragraaf 9.2.1), de verhouding tot de schuldeisers van de 403-rechtspersoon (paragraaf 9.2.2), de nakomingsverplichting van de 403-aansprakelijke maatschappij (paragraaf 9.2.3) en de civielrechtelijke duiding van de 403-verklaring (paragraaf 9.2.4).