9.1 Hoofdelijke aansprakelijkheid Boek 6 BW

Het doel waarvoor hoofdelijke aansprakelijkheid wordt gecreëerd, is wel omschreven als: ‘de schuldeiser in een betere verhaalspositie brengen’.1 Het belangrijkste kenmerk van hoofdelijkheid is met die omschrijving in overeenstemming: verschillende schuldenaren zijn ieder tot voldoening van de gehele prestatie verplicht. De schuldeiser heeft ten opzichte van de verschillende schuldenaren recht op nakoming van het geheel. Het risico dat één van de schuldenaren niet in staat is de vordering van de schuldeiser te voldoen wordt afgewenteld op de overige hoofdelijk verbonden schuldenaren die ieder afzonderlijk voor de nakoming van het geheel kunnen worden aangesproken. Nakoming door één der schuldenaren bevrijdt ook de hoofdelijk aansprakelijke schuldenaren ten opzichte van de schuldeiser, zodat de schuldeiser nooit méér dan het bedrag dat hij te vorderen heeft, kan ontvangen. Als gevolg van de betaling door één van de schuldenaren gaat de verbintenis in haar geheel teniet.

Hoofdelijkheid is aan de orde wanneer sprake is van pluraliteit van schuldenaren: één prestatie is door twee of meer schuldenaren verschuldigd. Hoofdelijke verbondenheid van een schuldenaar houdt in dat hij jegens de schuldeiser aansprakelijk is voor de nakoming van het geheel dat de gezamenlijke schuldenaren aan de schuldeiser verschuldigd zijn.2 Uit de parlementaire geschiedenis blijkt dat met betrekking tot de hoofdelijke aansprakelijkheid (in beginsel) uitgegaan wordt van de zelfstandigheid van de vorderingsrechten.3