8.1 Inleiding

De Nederlandse wet kent een uitgebreide regeling voor grensoverschrijdende fusies van kapitaalvennootschappen. De regeling is in 2008 geïmplementeerd in de toen reeds bestaande wettelijke fusieregeling. Basis voor de implementatie was de Richtlijn GOF. De Nederlandse fusiewetgeving is voor het allergrootste deel gebaseerd op twee Europese Richtlijnen: de Derde Richtlijn en de Richtlijn GOF. Daarmee kan geconcludeerd worden dat de wettelijke regeling rond juridische fusies een product is van harmonisatie-initiatieven binnen Europa.

De notaris heeft binnen het fusietraject een belangrijke rol. Een van de taken van de notaris binnen het rechtsverkeer is te zorgen voor rechtszekerheid.

De combinatie van harmonisatie en rechtszekerheid vragen om duidelijke regelgeving die aansluit bij de richtlijnen die ten grondslag liggen aan de wettelijke regeling en die aansluit bij regelingen in het buitenland.

De Nederlandse wet kan op een aantal punten worden verduidelijkt of verbeterd. Mijn uitgangspunt daarbij is dat harmonisatie gebaat is bij zoveel mogelijk gelijkluidende regelingen. Ik verwijs daarvoor naar § 4.5.3.8. Niet uit de richtlijnen voortvloeiende wettelijke regelingen dienen vanuit de harmonisatiegedachte zoveel mogelijk te worden voorkomen en voor zover zij reeds bestaan waar mogelijk te worden geëlimineerd.

Hieronder geef ik een aantal aanbevelingen die kunnen bijdragen aan een duidelijkere en beter bij de richtlijnen aansluitende wet. De aangehouden volgorde is in overeenstemming met de volgorde van de wet.