4.7.6 Uitslag tot verbruik uit een belastingentrepot

Ingevolge de Accijnsrichtlijn wordt onder uitslag tot verbruik verstaan1:

Het enkele voorhanden hebben van een accijnsgoed dat niet overeenkomstig de voorschriften in de heffing is betrokken, wordt aangemerkt als uitslag tot verbruik.2 Evenzo wordt iedere onregelmatigheid of overtreding in een lidstaat begaan tijdens intracommunautaire vervoer onder schorsing van de accijns via die lidstaat of met bestemming die lidstaat aangemerkt als het onttrekken van accijnsgoederen aan schorsing van accijns.3 Daartoe dient tevens uitdrukkelijk vast te staan dat de belanghebbende op het moment waarop hij de goederen voorhanden kreeg, wist of redelijkerwijs kon weten dat de leverancier zijn verplichting de accijns te voldoen of te laten voldoen niet zou nakomen ofwel dat de voorhandenhebber wist of redelijkerwijs kon weten dat zijn accijnsgoederen ten onrechte nog niet in de heffing van accijns zijn betrokken.4 Door onttrekking gelijk te stellen met uitslag tot verbruik heeft de gemeenschapswetgever duidelijk gemaakt dat alle vervaardiging, verwerking, voorhanden hebben of verkeer buiten een schorsingsregeling, leidt tot verschuldigdheid van de accijns.5 Normaliter vinden vervaardiging, bewerking, verwerking en het voorhanden hebben van accijnsgoederen plaats onder schorsing van accijns binnen het gesloten stelsel van onderling verbonden belastingentrepots. Met betrekking tot deze handelingen stellen de lidstaten zelf voorschriften op.6 Voor bijvoorbeeld halfzware olie, gasolie, vloeibaar gemaakt petroleumgas (LPG) en aardgas is de uitslag tot verbruik voor de toepassing van de Wa het belastbaar feit.