3.3.2.8 Buitenlandse goederen van de schuldenaar

Het faillissement strekt zich ook uit tot buitenlandse goederen van de schuldenaar.1 Een curator zal niet altijd kunnen voorkomen dat in het buitenland verhaal wordt gezocht door een individuele schuldeiser. Alsdan is de gelijke behandeling van de schuldeisers in het geding doordat een schuldeiser zich – buiten de weg van verificatie en uitdeling om – kan verhalen op een goed van de schuldenaar. De artikelen 203-205 Fw strekken ertoe in een dergelijk geval een inbreuk op de gelijkheid van schuldeisers te voorkomen door te bepalen dat de betreffende schuldeiser verplicht is het ontvangene af te dragen aan de boedel.2 De artikelen zijn tot stand gekomen in een tijd dat er nog geen sprake was van een internationale regeling. Thans geldt in de EU (het grotendeels vergelijkbare) artikel 23 Insolventieverordening:3

“1. De schuldeiser die, nadat een procedure als bedoeld in artikel 3, lid 1, is geopend, door ongeacht welk middel, met name door executiemaatregelen, geheel of gedeeltelijk wordt voldaan uit goederen van een schuldenaar die zich op het grondgebied van een andere lidstaat bevinden, moet hetgeen hij heeft verkregen aan de insolventiefunctionaris restitueren, onder voorbehoud van het bepaalde in de artikelen 8 en 10.

2. Ter verzekering van de gelijke behandeling van de schuldeisers neemt de schuldeiser die in een insolventieprocedure een uitkering op zijn vordering heeft ontvangen, pas aan uitdelingen in een andere procedure deel wanneer de schuldeisers van dezelfde rang of dezelfde categorie in die andere procedure een gelijkwaardige uitkering hebben ontvangen.”