8.21 `Teilwert' versus bedrijfswaarde of versus 'deelwaarde'?

Zoals eerder opgemerkt, zou het Duitse begrip Teilwere in de letterlijke Nederlandse vertaling 'deelwaarde' moeten luiden. Men heeft in de Bondsrepubliek Duitsland door middel van deze term tot uitdrukking willen brengen dat bij de bepaling van de bedrijfswaarde van een individueel actief de overnemingswaarde van de gehele onderneming als uitgangspunt moet worden genomen en op basis daarvan de `deelwaarde' van genoemd individueel actief vastgesteld behoort te worden. In feite komt het erop neer dat de totale going concern-waarde van de gehele onderneming als het ware verkaveld wordt over de afzonderlijke `deelwaarden' van de onderscheiden (al dan niet complementair verbonden) activa.

Niet duidelijk is waarom de Nederlandse Besluitgever in 1941 de term 'bedrijfswaarde' introduceerde. Blijkbaar stelde men zich in 1942 ook al deze vraag; Monod de Froideville1 wijst er namelijk in een artikel in het Weekblad der Belastingen op dat de vertaling van het begrip `Teilwerf door een betere term dan 'bedrijfswaarde' nauwelijks mogelijk is. Hij schrijft dienaangaande: `... zal het toch wel weinig tegenspraak ontmoeten, indien gezegd wordt, dat naar de juiste beteekenis van den term "bedrijfswaarde" ternauwernood kan worden gegist, door diengene, die niet met de antecedenten van dit begrip op de hoogte is.'

Toch is Monod de Froideville tegen te spreken want de term `bedrijfswaarde' zegt in wezen niets over één van de kernproblemen van de `Teilwerf, het bepalen van de deelwaarde van de gehele onderneming.

De term 'deelwaarde' zou in feite voor het Nederlandse fiscale recht veel meer voor de hand liggen aangezien daarin besloten ligt dat de waardebepaling van een individueel actief bezien moet worden in het licht van een groter geheel, zijnde de waarde van de gehele onderneming.