6.8.6.4 Uitkeringsregels in de Verenigde Staten

In de Verenigde Staten is bij de LLP veelal het uitgangspunt dat uitkeringen niet mogen plaatsvinden, tenzij de vennoten dit zijn overeengekomen of hiertoe een besluit hebben genomen.1 Het staat derhalve ter discretie van de vennoten zelf of, en voor welk bedrag, zij uitkeringen willen verrichten. Hierdoor kunnen de verhaalsmogelijkheden van schuldeisers verslechteren. In verschillende staten wordt de uitkeringsbevoegdheid daarom beperkt. Sommige LLP-regelingen zoeken hiervoor aansluiting bij de regels die gelden voor kapitaalvennootschappen, andere bevatten specifieke artikelen over uitkeringen voor de LLP, en weer andere LLP-regelingen stellen geen voorwaarden aan de uitkeringen. De aparte fraudulent transfer regelingen en de specifieke uitkeringsbepalingen in de LLPregelingen kunnen een of meer criteria bevatten die bepalen wanneer de uitkering ongeoorloofd is. Dit kan bijvoorbeeld een balanstest zijn, maar ook het vereiste dat de vennootschap na de uitkering nog aan haar opeisbare schulden moet kunnen voldoen. De Californië-regeling staat alleen uitkeringen toe indien de vennootschap kan voldoen aan al haar verplichtingen die opeisbaar zijn en de schulden niet groter zijn dan de activa.2 De North Dakota-regeling past de uitkeringsbeperkingen die voor kapitaalvennootschappen gelden ook toe op de LLP's. De Colorado- en Oregon-regelingen staan uitkeringen alleen toe indien de activa de passiva overtreffen. De Arizona-regeling verbiedt uitkeringen in strijd met de fraudulent transfer wetgeving. De Delaware-regeling, tot slot, acht de vennoten aansprakelijk die wisten dat zij een uitkering ontvingen terwijl dit in strijd was met de beperking. Daarnaast bevatten sommige bepalingen een termijn waarbinnen de benadeelde schuldeiser een vordering moet hebben ingesteld jegens de vennoot die de uitkering heeft ontvangen en wist of redelijkerwijze behoorde te begrijpen dat de uitkering ongeoorloofd was. Deze vordering is gericht op vergoeding van het tekort dat door de uitkering is ontstaan of op terugbetaling van het bedrag van de uitkering. Verder worden er uitzonderingen gemaakt op de uitkeringsrestricties indien de uitkering is verricht ter redelijke compensatie van diensten verleend door de vennoot (aan wie de uitkering is gedaan), of die zijn verricht voor pensioenplannen of vergelijkbare doeleinden.