5.13.0 Introductie

De vereenvoudiging van de tenuitvoerlegging van een beslissing afkomstig uit een lidstaat in een andere lidstaat krijgt haar gestalte in de EET-Verordening door afschaffing van de exequaturprocedure in de lidstaat van tenuitvoerlegging. Deze procedure is, zoals reeds opgemerkt, als het ware naar de lidstaat van herkomst van de ten uitvoer te leggen beslissing verplaatst. Een beslissing die met een EET is gewaarmerkt, kan derhalve in de lidstaat van tenuitvoerlegging direct worden geëxecuteerd. Er komt geen fase van erkenning c.q. verlofverlening in de lidstaat van tenuitvoerlegging meer aan de orde. Art. 5 EET-Vo bepaalt dat een EET-gewaarmerkte beslissing in andere lidstaten wordt erkend en ten uitvoer gelegd zonder dat een exequatur nodig is en zonder een mogelijkheid om de erkenning te betwisten. Een EET-gewaarmerkte beslissing dient met een beslissing van de rechter in de lidstaat van tenuitvoerlegging te worden gelijkgesteld. De tenuitvoerlegging van een EET-gewaarmerkte beslissing kan worden vergeleken met het geval dat een beslissing van de Groningse Rechtbank in het arrondissement Amsterdam ten uitvoer moet worden gelegd.

Art. 20 EET-Vo bepaalt dat de tenuitvoerlegging van een met een EET voorziene beslissing volgens de wet van de lidstaat van tenuitvoerlegging dient te geschieden. Door de waarmerking van de beslissing met een EET dient deze in de lidstaat van tenuitvoerlegging als een door de rechter van deze lidstaat gegeven beslissing te worden beschouwd en kan deze derhalve direct ten uitvoer worden gelegd.1