Re-integratie zieke werknemer (MSR nr. 66) 2014/6.9.5:6.9.5 Diverse tekortkomingen

Re-integratie zieke werknemer (MSR nr. 66) 2014/6.9.5

6.9.5 Diverse tekortkomingen

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.

Volgens het UWV is de werkgever bij de re-integratie in verzuim als hij zijn administratieve verplichtingen niet of niet volledig is nagekomen of onvoldoende re-integratie-inspanningen heeft verricht en hij daarvoor geen deugdelijke grond kan aanvoeren. Het UWV geeft in de Beleidsregels aan dat onder ‘deugdelijke grond’ wordt verstaan: ‘een door de werkgever voor enig handelen of nalaten aangevoerd motief dat zodanig zwaarwegend en gerechtvaardigd is dat het nadelig gevolg van dit handelen of nalaten niet in redelijkheid aan de werkgever kan worden toegerekend’.1 Er is bijvoorbeeld geen sprake van verzuim als de werkgever nalaat bij de werknemer de angst voor een (kijk)operatie weg te nemen.2 Niet werd aanvaard dat de medische toestand van de werknemer te complex en onzeker was of juist dat alles wees op duurzame hervatting in spoor 1 wat uiteindelijk niet lukte.3 In dat laatste geval wees de CRvB er op dat de werkgever gebruik had kunnen maken van het aanvragen van een deskundigenoordeel rondom de eerstejaarsevaluatie, maar dat had nagelaten. Doet de werkgever dit wel dan kan het UWV-deskundigenoordeel in beginsel worden gevolgd, zeker als dit zonder voorbehoud wordt gegeven.4

Het verzuim van de werkgever wordt in de Beleidsregels, in volgorde van toenemende ernst, aangemerkt als beperkte, ernstige, grove of uiterste nalatigheid.5 Aan de onderverdeling in een van deze categorieën is geen rechtsgevolg verbonden. Bij het opleggen van de loonsanctie verwijst het UWV ook niet naar een categorie en evenmin worden deze in de praktijk gebruikt. Behalve het definiëren van een aantal begrippen hebben de Beleidsregels weinig praktische waarde anders dan het geven van inzicht in soorten tekortkomingen.

Beperkte nalatigheid

Het verzuim wordt onder meer aangemerkt als beperkte nalatigheid als de werkgever voldoende re-integratie-inspanningen heeft verricht, maar bij niet of onvoldoende meewerken door de werknemer geen deskundigenoordeel heeft gevraagd, geen loonstopzetting heeft toegepast of geen vergelijkbare adequate maatregel heeft getroffen. Het niet vragen van een deskundigenoordeel levert overigens niet steeds een tekortkoming op.6

Het UWV-beleid dat de werkgever een werknemer desnoods moet dwingen tot medewerking aan re-integratie via een loonstop of zelfs ontslag, is niet kennelijk onredelijk.7 Kantonrechter Utrecht vindt dat de werkgever weer niet te voortvarend moet optreden, zeker niet als een UWV-deskundigenoordeel is aangevraagd en de uitslag nog niet bekend is.8 Het achterwege laten van een loonstop lijkt desondanks voor de werkgever toch risicovol.

Ernstige nalatigheid

Het verzuim wordt onder meer aangemerkt als ernstige nalatigheid als de werkgever:

–

de werknemer in de gelegenheid heeft gesteld de bedongen arbeid te hervatten of passende arbeid te gaan verrichten in zijn bedrijf of in het bedrijf van een andere werkgever, maar zodanig dat de aard en omvang van de werkzaamheden niet in redelijke verhouding staan tot de functionele mogelijkheden van de werknemer;

–

onvoldoende voorschriften heeft gegeven of maatregelen heeft getroffen om de werknemer in staat te stellen de bedongen arbeid te hervatten;

–

onvoldoende voorschriften heeft gegeven of maatregelen heeft getroffen om de werknemer die ook met aanpassingen niet in staat zou zijn geweest de bedongen arbeid te hervatten, in staat te stellen passende arbeid te gaan verrichten in zijn bedrijf;

–

onvoldoende voorschriften heeft gegeven of maatregelen heeft getroffen om de werknemer voor wie binnen zijn bedrijf geen passende arbeid voorhandenwas, in staat te stellen passende arbeid te gaan verrichten in het bedrijf van een andere werkgever;

–

geen of nagenoeg geen re-integratie-inspanningen heeft verricht enkel doordat hij te goeder trouw maar ten onrechte heeft aangenomen dat de werknemer geen duurzaam benutbare mogelijkheden had als bedoeld in artikel 2 van het Schattingsbesluit arbeidsongeschiktheidswetten.

De tweede categorie betreft de situatie waarin de werkgever wel concrete voorschriften heeft gegeven en maatregelen heeft genomen, maar onvoldoende, te laat of verkeerd gericht. Het bijvoorbeeld te laat inschakelen van een re-integratiebedrijf wordt de werkgever aangerekend.9 Ook is te denken aan het inschakelen van een ‘verkeerde’ deskundige. Kantonrechter Utrecht meende dat een werknemer niet hoefde mee te werken met een niet-gecertificeerde verzuimbegeleidingsorganisatie.10 De kans is groot dat inschakeling van zo’n organisatie als een verkeerd gerichte stap zou worden gezien. Wanneer de werkgever geen re-integratie-inspanningen heeft verricht omdat hij te goeder trouw, maar ten onrechte, heeft aangenomen dat de werknemer uit medisch oogpunt niet herplaatsbaar was, valt dat ook onder de tweede categorie. De werkgever gaat daarbij in de regel af op het oordeel van de bedrijfsarts, maar is en blijft zelf verantwoordelijk.

Grove nalatigheid

Het verzuim wordt onder meer aangemerkt als grove nalatigheid als de werkgever:

–

geen of nagenoeg geen voorschriften heeft gegeven of maatregelen heeft getroffen om de werknemer in staat te stellen de bedongen arbeid te hervatten;

–

geen of nagenoeg geen voorschriften heeft gegeven of maatregelen heeft getroffen om de werknemer die ook met aanpassingen niet in staat zou zijn geweest de bedongen arbeid te hervatten, in staat te stellen passende arbeid te gaan verrichten in zijn bedrijf;

–

geen of nagenoeg geen voorschriften heeft gegeven of maatregelen heeft getroffen om de werknemer voor wie binnen zijn bedrijf geen passende arbeid voorhanden zou zijn geweest, in staat te stellen passende arbeid te gaan verrichten in het bedrijf van een andere werkgever.

De derde categorie heeft betrekking op de situatie waarin de werkgever wel heeft voldaan aan de verplichtingen die genoemd worden in de Regeling procesgang, zoals het opstellen van een probleemanalyse en een plan van aanpak, maar waarin hij verder niets heeft gedaan om de arbeidsmogelijkheden van de werknemer te vergroten, de werkplek of de organisatie van het werk aan te passen of andere feitelijke maatregelen te treffen. De werkgever mag niet afwachten tot het voor de werknemer weer mogelijk is te hervatten in eigen werk, maar moet onderzoeken of hervatting elders (intern of extern) mogelijk was.11

Uiterste nalatigheid

Het verzuim wordt onder meer aangemerkt als uiterste nalatigheid indien de werkgever:

–

ook nadat de hersteltermijn is verstreken, geen re-integratieverslag aan het UWV heeft verstrekt of het re-integratieverslag niet heeft aangevuld;

–

blijkens het re-integratieverslag niet of nauwelijks zijn re-integratieverplichtingen is nagekomen en geen of nagenoeg geen re-integratie-inspanningen heeft verricht;

–

de werknemer die niet langer ongeschikt was voor de bedongen arbeid niet in de gelegenheid heeft gesteld deze te hervatten;

–

de werknemer niet in de gelegenheid heeft gesteld passende arbeid te gaan verrichten die in zijn bedrijf voorhanden was.

Verzuim in de zwaarste categorie betreft het oncontroleerbaar maken of blokkeren van de re-integratie door de wettelijke verplichtingen niet na te komen of niet mee te werken aan werkhervatting of herplaatsing.12

Als gezegd: er is geen rechtsgevolg verbonden aan dit onderscheid. Het biedt vooral inzicht in wat het UWV relevante tekortkomingen bij de re-integratie-inspanningen vindt. In de praktijk blijkt een aantal situaties geregeld tot een loonsanctie te leiden. De belangrijkste is het te laat inzetten van spoor 2.13

Tabel 4: Top 6 oorzaken van een loonsanctie

1

Het verkeerde gedaan door spoor 2 niet of niet adequaat aan te pakken

25%

2

Niets of onvoldoende gedaan in spoor 1 vanwege bedrijfseconomische redenen of laksheid

20%

3

Het verkeerde aan re-integratie gedaan in spoor 1 door te hervatten voor minder uren dan mogelijk

17%

4

Te laat iets aan re-integratie gedaan door (vanwege laksheid) het niet toepassen van richtlijnen of een periode van onterechte ‘geen benutbare mogelijkheden’

12%

5

Het verkeerde aan re-integratie gedaan in spoor 1 door het missen van een concrete herplaatsingskans

11%

6

Onterecht uitgegaan van ‘geen benutbare mogelijkheden’

9%

Bron: UWV-presentatie werkgeverscongres 2013

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.